Dokuz Taş oyunu, Adıyaman’ın kültürel zenginliklerinden biri olarak, nesiller arası köprü kurmaya devam ediyor. 56 yaşındaki Ziya Balcı, bu oyunun kendisi için ne kadar değerli olduğunu dile getirirken, geleneksel oyunların genç nesillere aktarılmasının önemine dikkat çekiyor.
Balcı, “Bu oyun, sadece eğlence değil; beyin ve göz sağlığı için de faydalı. Bugünün çocukları, tablet ve telefonlarla büyüyor. Onlara bu oyunları öneriyoruz; çünkü geleneksel oyunların sağladığı faydalar yadsınamaz” diyor.
Balcı’nın, kendi elleriyle çizdiği tahtada oynadığı Dokuz Taş oyunu, geçmişten gelen kültürel mirasın bir parçası olarak günümüzde de varlığını sürdürüyor. Geleneksel oyunların önemine vurgu yapan Balcı, eğer bu oyunlar genç kuşaklara aktarılmazsa kültürel hafızanın zayıflayacağını ifade ediyor.
70 yaşındaki emekli Doğan Çalışkan da, bayramların geçmişteki anlamını hatırlatıyor. Eski bayramların sevgi ve saygıyla dolu olduğuna değinen Çalışkan, “Bayramlar, insanların bir araya geldiği, sevgi dolu günlerdi. Şimdi o içtenlik kalmadı” diyor.
Doğan amca, kentsel dönüşüm sürecinin getirdiği zorluklardan da bahsederek, “Tozdan şikayetçiyiz, evler inşaat halinde. Ama umutluyuz, eski güzel günlerimize döneceğiz” şeklinde konuşuyor. Bayramını kutladığı hemşehrileri için de iyi dileklerde bulunmayı ihmal etmiyor.
Dokuz Taş’ın oynandığı Demokrasi Parkı, sadece bir oyun alanı değil; aynı zamanda Adıyaman’daki yaşlı nüfusun hatıralarını canlı tutma çabası olarak öne çıkıyor.
Teknolojik aletlere ihtiyaç duymadan, birkaç taş ve elle çizilen bir oyun alanıyla geçmişin izlerini taşıyan bu etkinlik, yeni nesillere örnek olabilecek bir hayat pratiği sunuyor.
Bu geleneksel oyun, dayanışma ve zekâ geliştirmeye de katkı sağlarken, kuşaklar arası iletişimi de güçlendiriyor. Ancak yaşlılar, bu kültürel mirası yaşatmaya çalışırken yalnız kalıyor.
“Biz bunları oynayarak büyüdük, şimdi siz de elinizden tableti bırakıp taşlara dokunun” çağrısı, aslında geçmişin değerini geleceğe taşımak adına bir davet niteliği taşıyor.
Adıyaman’da Dokuz Taş oynayan bu emekliler, yalnızca bir oyun oynamıyor; geçmişlerinin izlerini sürüyor ve gençlere unutulmaması gereken bir miras sunuyorlar. Bu durum, kültürel varlıkların yaşatılması adına büyük bir anlam taşıyor.
