Kırmızı Kar, Beyan Yayınları tarafından yayımlanaraktan okurlarıyla buluştu. Hamza Çelenk’in kaleme aldığı bu eser, 6 Şubat depreminin ardından ortaya çıkan bireysel ve toplumsal travmaları derinlemesine ele alıyor.
Yazar, kitabın diline ve anlatımına yansıttığı güçlü metaforlarla, okuyuculara hem acının hem de umudun iç içe geçmiş duygularını hissettirme amacını taşıyor.
Kitabın ismi, edebi bir derinlik taşıyor. Hamza Çelenk, kitabın adının rastgele seçilmediğini belirterek, “Kırmızı; acının, yasın ve yoğun duyguların rengidir. Kar ise sessizlik, donukluk ve zamanın durduğu anları temsil ediyor.
Depremin ardından yaşadıklarımız, içimizde yağan kırmızı kar gibi. Soğuk ama yakıcı, sessiz ama çığlık çığlığa.” şeklinde düşüncelerini paylaştı. Bu sözler, kitabın ruhunu ve anlatımını derinlemesine özetliyor.
Etkinlikte Doç. Dr. Mehmet Sümer, moderatörlük yaparak, kitapta işlenen temalar, karakterler ve anlatım dili üzerine kapsamlı bir değerlendirme gerçekleştirdi.
Dinleyicilerin yoğun ilgisini çeken söyleşide, Kırmızı Kar sadece bir edebi eser olmaktan öte, bireysel ve kolektif hafızanın edebiyat aracılığıyla dışavurumu olarak ortaya kondu.
Katılımcılar, kitabın sunduğu derinlikli bakış açılarından etkilenerek, yazarla etkileşimde bulunma fırsatı buldular.
Kırmızı Kar, deprem bölgesinde yaşanan derin insani ve psikolojik travmaları görünür hale getiriyor. Beyan Yayınları’nın desteğiyle yayımlanan kitap, geniş kitlelere ulaşmayı hedefliyor. Yayın evi yetkilileri, bu tür eserlerin yaşanan felaketlerin hafızalarda yer etmesi açısından taşıdığı önemi vurguladı.
İmza günü sırasında, birçok okuyucu kitabın sayfalarında kendi hikâyelerinden parçalar bulduklarını belirterek Hamza Çelenk’e duydukları minnettarlığı dile getirdiler.
Kırmızı Kar, depremi doğrudan yaşayanların yanı sıra, tüm ülke genelinde bu acıyı yüreğinde hisseden okuyucular için derin bir anlam ifade ediyor. Okurların, bu eser aracılığıyla yaşadıkları duyguları paylaşmaları, kitabın etkisini ve önemini daha da artırıyor.
Kırmızı Kar, yalnızca bir roman değil, aynı zamanda toplumsal hafızanın bir yansıması olarak karşımıza çıkıyor. Bu eserle birlikte, edebiyatın yaşanan acılar karşısındaki gücünü yeniden hatırlamak mümkün oluyor.
